2007/Feb/20

เมื่อวานแบบว่านอนไม่หลับ

เลยหันไปหยิบหนังสือที่เคยอ่านไปแล้วมาพลิกดูเล่นๆ

คว้าเอา "โตเกียวอะโซบิ 44 วัน"

เป็นหนังสือ บันทึกการเดินทางของ ม.ย.ร. มะลิ

เดินทางไปอยู่ญี่ปุ่น

จำได้ว่า มีอยู่ตอนนึง ที่รู้สึกชอบมาก

ก็ตอน สถานที่แห่งการรอคอย Hachiko นี่แหละ

เค้าพูดถึง ฮะชิโค เป็นชื่อหมา ตัวหนึ่งแถวชิบุย่า

เล่ากันว่า เจ้าหมาน้อยตัวนี้ รอคอยเจ้านาย

กลับจากทำงานที่สถานีรถไฟทุกๆวัน

แต่แล้ววันนึง เจ้านายก็ไม่กลับมา

วันแล้ว วันเล่า ฮะชิโค ก็ยังคงนั่งคอยอยู่เรื่อยไป

ไม่มีใครบอกได้ว่า เจ้านายของ ฮะชิโค หายไปไหน

แต่คนที่ผ่านไปผ่านมาแถวนั้น

ชื่นชมความซื่อสัตย์ และการอดทน รอของเจ้าฮะชิโค

ก็แหม จะไม่ให้ชื่นชมได้ไง เจ้าหมาน้อยรอคอยถึง 10 ปีเต็ม

เศร้าเน๊อะ

คนแถวๆชิบุย่า จึงสร้างรูปหล่อฮะชิโคไว้ให้มันคอยต่อไป

จากนั้นมา เวลามีการนัดหมายแถวสถานีรถไฟชิบุยะ

ผู้คนแถวนั้นก็มักจะนัดเจอกันที่อนุสรณ์รูปหล่อ เจ้าฮะชิโค นี่แหละ

อ่านแล้วเราก็ประทับใจเจ้าหมาตัวนี้จริงๆ

เค้าถึงว่า หมา เป็นเพื่อนที่ซื่อสัตย์

นี่ขนาด เราไม่ค่อยถูกกะหมาเท่าไหร่นะ

เห็นทีไร ขอห่างๆหน่อยหล่ะกัน

แบบว่า กลัวมันกัดอ่ะ

แต่พออ่านเรื่องเจ้า ฮะชิโคแล้ว

ค่อยรู้สึกดีกะเจ้าบรรดาน้องหมา มา นิดส์นึง

พลิกไปพลิกมา ไม่รู้ว่าซึ้งอีท่าไหน

หลับไปซะงั้น มารู้สึกอีกที นอนทับหนังสือไปซะแย้ววววววว

นอกจากเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

หมาเป็นเพื่อนที่ซื่อสัตย์ของคนแล้ว

หนังสือ ยังเป็นยานอนหลับ ของทุกยุค ทุกสมัย จริงๆ...

(ไม่ค่อยเกี่ยวกันเท่าไหร่เลยเน๊อะ หุ หุ หุ)

Comment

Comment:

Tweet